Este proxecto propón unha reinterpretación do armario masculino desde unha perspectiva infantil, explorando como un neno idealiza a figura do adulto a través do vestiario.
A colección analiza o tránsito entre a infancia e a adultez mediante a transformación de pezas clásicas masculinas en siluetas desproporcionadas e de gran escala.
A través dunha linguaxe visual nostálxica, créase unha narrativa de admiración, fantasía e desexo de crecemento, na que o vestiario paterno se converte nun símbolo de aspiración.
Máis alá da dimensión estética, esta proposta reflexiona sobre os códigos tradicionais da masculinidade, poñendo en valor a mirada do fillo como unha vía simbólica de interpretación do crecemento persoal.