Este proxecto investiga a traizón como núcleo emocional, narrativo e simbólico, tomando O último encontro de Sándor Márai como punto de partida estrutural.
A investigación traza un percorrido en tres fases —a formalidade, o caos e o baleiro— que se reflicte tanto no discurso estético como na evolución interna dos personaxes.
A traizón non se presenta só como un acto cara ao outro, senón tamén como un xesto íntimo e inevitable cara a un mesmo.
A análise constrúese a partir dunha rede de referencias literarias e cinematográficas: As catro plumas de A.E.W. Mason introduce a rixidez e a simboloxía militar; Confesións dunha máscara de Yukio Mishima e Crime e castigo de Dostoyevski permiten abordar o conflito interno, o desexo e a culpa.
No eido cinematográfico, filmes como O coronel Redl, The Talented Mr. Ripley, Saltburn ou Un sopro no corazón ilustran as tres fases emocionais do traballo: a orde imposta, o desenfreo pasional e a calma desoladora.
A través destes códigos e símbolos —a infancia, a brancura dunha pluma, o silencio culpable—, explóranse o desexo, a obsesión e o límite difuso entre amar, destruír e traizoar.