Esta colección xorde de investigar momentos da historia da indumentaria para explorar a emoción no proceso creativo. Esteticamente inspírase no período entre a Rexencia tardía francesa (1816) e o primeiro romanticismo masculino (1823), reinterpretando ao «proto-dandi», a sastrería e a vestimenta militar desde unha perspectiva contemporánea e imprecisa historicamente. O foco principal recae na construción das pezas: altera as proporcións con siluetas verticais e recorre á deconstrución mediante ganduxes visibles e acabados esfiañados. O resultado é unha proposta introspectiva sobre a uniformidade do eu e a creación dun código propio fronte ao colectivo.